Güneydoğu’muzda, 2011’in son haftasında sınırlarımız dışında ölen kaçakçılar için bir yurttaş olarak özür dilenensinden yana değilim.

Ölenler için Büyük Yaratıcı Allah, günahlarını affetsin derim. O kadar. Ama özür dilemem. Niye dileyecekmişim!.. Kaçakçılık, yasalarımızda suç değil mi? İşte:”dağı taşı yasaklamışız da..” Falan!..
Binlerce askerimiz, polisimiz, öğretmenimiz, suçsuz Güneydoğulu Türkiye cumhuriyeti yurttaşı ölürken özür dilendi mi?

O zaman, en küçük bir olayda örgütlenip, polisimizi, öğretmenimizi, askerimizi taşlayan, öldüren insanlar, aynı insanlar değil mi? Bir defacık olsun da birleşsinler bu kez hayır için, bir araya gelip PKK vahşetine karşı olduklarında anlaşıp birleşsinler.

Madem kendileri bu işe “savaş” adını verdiler, 30 yıldır PKK canilerinin yaptıklarının adı savaşsa; kardeşim savaşta yanlışlıklar falan hep olur. Kusura bakmasınlar.

Ben özür falan dileyip Türk Silahlı Kuvvetlerimizin, cefakâr polisimizin azmini de kıramam…

Madem kendilerini acındırıyorlar: O halde bu PKK vahşetinin bir an evvel sonlanması için cenazeleri çıkan köy halkı öncülük etsinler. PKK canilerine söz geçirtsinler. PKK canilerine haber salsınlar: “Biz ekmeğimizi mazot ve diğer kaçakçılık eşyalarından sağlıyoruz. Bizim bundan böyle bu ticari işleri yapabilmemiz için siz de sınırı geçip canice, hunharlığınızı bırakın” demeleri gerekmiyor mu?

Özür dilersem, canı yanan yurttaşlardan da yukarıda saydığım davranışı bekleme hakkım doğmaz mı?

Özür dilemem kardeşim. Özür dilediğim zaman, canilerin ekmeğine yağ sürmüş olurum. Elbette ölenlerin günahlarını Allah affetsin!.. Ama asla özür dilemem. Özür dilersem, hiçbir şey değişmeyecek.
Endişe ederim ki, yine Türk bayrağına sarılı şehit manzaralarını izleyeceğiz.

Dediğim gibi Cumhurbaşkanı’nın, Başbakan’ın, TBMM başkanının özür dilemelerine karşıyım. Hatalı buluyorum..

Çünkü özür dilendiğinde PKK vahşeti bundan nemalanacaktır. Dilenmeseydi, durum değişecekti.
Yıllarca kaçakçı kılığıyla, kaçakçıların postuna bürünen PKK canileri mazot bidonlarının içinde silah, bomba taşımadılar mı? Bunlara niye müsamaha gösterdiler?..
Yüzlerce Mehmetçiğimizi, polisimizi, öğretmenimizi şehit etmediler mi?
O halde özür dilemeden, kaçakçısı da kendi tedbirini almalı. Hatta ekmeğini bu işten yiyecekse, devlette buna göz yumacaksa; bu işe o zaman kaçakçısı da haklı olan Türkiye cumhuriyetinin güvenlik kuvvetlerine en azından istihbarat konusunda yardımcı olabilirler.

Akılları buna erer elbette. İşte siz özür dilediğinizde, kendilerini haklı gören insanlar hiçbir zaman Türkiye Cumhuriyeti güvenlik kuvvetlerine yardımcı olmaya yanaşmayacaklardır.

Kaçakçısı, hayvan besleyicisi, çiftçisi, manavı akıllarını başlarına alsınlar. Nasıl en küçük bir olayda birleşip bir ve beraber oluyorlarsa; PKK canilerinin karşısında da birleşsinler. .. İşbirliği yapmayın. PKK belası bittiğinde yaylanıza da çıkarsınız, katırlarınızı da Kuzey Irakta otlatırsınız.  Bu size bağlı..

Güneydoğulu vatandaşlarımızdan biz bunu bekliyoruz.
Yoksa özür de dilemeyiz, acımayız da..

Bunun adını biz değil siz koydunuz. ”Savaş” dediniz… Savaşsa kardeşim, savaşta her olumsuzluğa göğüz germelisiniz. Aklınızı başınızı toplamanızın zamanı geldi. Bu toprakların bir adımını bile başkasına vermeğe taraftarı değiliz. Bu böyle biline.. O kadar..

Bayram AYGÜN-2012-Isparta