Isparta Belediye Başkanı Şükrü Başdeğirmen’in, Salı Pazarı mevkisindeki trafik sorununu çözmek amacıyla Fevzipaşa İlkokulu arazisini Milli Eğitim Bakanlığı’ndan devralma ve yerine modern bir pazar yeri ile otopark inşa etme projesi, okulun arazisini bağışlayan ailenin mirasçısı Eğitimci İbrahim Nemli tarafından değerlendirildi. Nemli, sosyal medya üzerinden yaptığı paylaşımda, hem bir eğitimci hem de anıları o bahçede saklı bir çocuk olarak duyduğu derin üzüntüyü paylaştı.
İşte o paylaşım:
“Son günlerde yerel basından öğrendiğim bir haber beni iki defa üzdü ve yaraladı. Birincisi ömrünü eğitime adamış biri olarak eğitimci kimliğimle duyduğum üzüntü. Diğeri ise çocukluk anılarımla dolu kayısı bahçesinin eğitim hizmetlerine dönüşmesiyle duyduğum huzur ve mutluluğun sona erecek olması. Kısaca Fevzi Paşa İlkokulunun yıkılarak eğitim öğretim dışı amaçlara dönüştürülme niyeti...
Sayın Başkanım; Fevzi Paşa ilkokulunun konumlandığı arsanın tamamına yakın kısmı rahmetli babaannem Huriye Nemli’ye ait kayısı bahçesiydi. Sanıyorum 1962-1963 yıllarıydı şehrimiz henüz bu kadar gelişmemişti. Şu an Meydan AVM’nin yarısı kadar bölümde panayır, sonrasında Findos Çeşmesine kadar olan kısımda ise tek tük evler vardı. Bildiğiniz gibi şehir o tarafa doğru yayılıyordu. Bunu gören o günlerdeki siyasi ve bürokratik irade bugünkü yerleşim yerine fakat daha batıya bir okul yapılmasına karar vererek istimlak çalışmalarına başlıyor.
Bunu öğrenen rahmetli babaannem (klasik tabirle hükümet kadın... ki Şark Lisesinde 3. kattaki sınıfımı ders zamanı basmışlığı dahi vardır ) yetkililere ulaşarak okulun kendi kayısı bahçesine yapılmasını, böylece binanın dört tarafının açık ve ferah olacağını, çocukların daha sağlıklı ortamda eğitim göreceğini, böyle kutsal bir amaca hizmet ederek de kendisinin nasiplenip sevap kazanacağını söyleyerek talepte bulunuyor...
Babaannem bu girişimini ben hariç tüm aileden özellikle rahmetli babamdan uzun süre saklıyor. Görüşmelerini ve nedenini bir süre sonra sadece bana bizzat kendisi anlatmıştı. Çünkü ailenin bakışı babaannemin niyetine tersti. Bahçe zamanla kıymetlenerek aileye ciddi bir gelecek vaat ediyordu. Bu teklifle okula ayrılan kısmın arkasındaki yolun kenarında bize sadece bir ev yapımı kadar arsa kalmıştı. (Babaannemin sitayişle bana anlattığı bu fikir belki de benim eğitime olan hayranlığımın oluşmasına da vesile oldu)”
