Gelişen teknoloji ve değişen yaşam koşulları, geleneksel kasaba hayatının çehresini de kökünden değiştirdi. Bir zamanlar Şarkikaraağaç’ın Çarıksaraylar kasabası sokaklarının vazgeçilmezi olan eşek ve eşek arabalarının yerini günümüzde modern elektrikli üç tekerlekli araçlar aldı.
Hemen her evde en az bir elektrikli motorun bulunduğu kasabada kadın-erkek tüm vatandaşlar günlük işlerini ve tarımsal ulaşımlarını bu araçlarla sağlarken, beldede zamanın akışına direnen sıra dışı bir dostluk hikayesi yaşanıyor.
Eski günlerin simgesi ve kasaba kültürünün parçası olan binek hayvanlarından Çarıksaraylar’da bugün sadece iki tane kaldı. Bu emektar hayvanlardan birinin sahibi ise beldede yaşayan emekli imam Musa Anbar.
Garajında kendisine ait modern bir elektrikli aracı bulunmasına rağmen Musa Amca, "Karakaçan" adını verdiği sadık dostunu bir kenara bırakmayarak günlük ulaşımlarını hâlâ onunla sürdürüyor.
Çevresindeki vatandaşların eşeğe binmeye devam ettiği için zaman zaman kendisini eleştirdiğini belirten Musa Amca, yapılan kınamalara aldırış etmiyor. Karakaçan’ı sıradan bir taşıt olarak görmediğini vurgulayan emektar din görevlisi, duygularını şu sözlerle ifade ediyor:
"Eşeğe biniyorum diye beni kınıyorlar ama ben Karakaçan’dan vazgeçmem. O sadece bir ulaşım aracı değil, benim yıllardır süregelen yol arkadaşım."
Zamana Meydan Okuyan Sadakat
Bir tarafta sessiz motorlarıyla sokakları dolduran elektrikli araçlar, diğer tarafta ise geçmişin samimiyetini ve sadakatini temsil eden "Karakaçan"... Çarıksaraylar kasabasında değişen dünyaya adeta meydan okuyan bu hikaye, teknolojinin ne kadar gelişirse gelişsin bazı insani bağların ve geleneksel dostlukların yerini tutamayacağını gözler önüne seriyor.
