Türkiye’ye ilk geldiği yıllarda büyük zorluklar yaşadığını anlatan Sahem Cabbarzade, bilmediği bir dilde kendisini ifade etmenin, farklı bir kültüre alışmanın ve yeni bir ülkede hayat kurmanın hiç kolay olmadığını söyledi.

Yaşadığı günleri anlatırken o dönemlerdeki çaresizliğini unutamadığını belirten Cabbarzade, şöyle konuştu:

"12 yıl önce üç çocuğumla birlikte Türkiye’ye geldim. O günden bugüne çok şey yaşadım. Uzak bir memlekete geldim. Bilmediğim bir dil, alışık olmadığım farklı bir kültür vardı. İnsan yeni bir ülkeye geldiğinde her şeye yeniden başlamak zorunda kalıyor. Burada hayat kurmak, insanlarla iletişim kurmak, kendini anlatabilmek kolay olmadı.

En çok zorlandığım konulardan biri de iş bulmaktı. Çocuklarımla birlikte hayat mücadelesi veriyordum. İş bulamadığım, ne yapacağımı bilemediğim zamanlar oldu. Kendimi çok çaresiz hissettiğim günler yaşadım. O günlerde neler çektiğimi, hangi duygular içinde olduğumu asla unutamam.

Bir de aile hasreti vardı. Annem ve babam İran’da kaldı. Onlardan uzakta yaşamak, insanın içinde tarif edilmesi zor bir boşluk oluşturuyor. Bazen insanın en çok ihtiyaç duyduğu şey annesinin, babasının yanında olmasıdır. Ben de bu özlemi yıllarca yaşadım. Çocuklarımla yeni bir hayat kurmaya çalışırken bir taraftan da ailemin hasretiyle mücadele ettim.

1985 Yılı Mimar Sinan Caddesi Fotoğrafı Geçmişe Götürdü!
1985 Yılı Mimar Sinan Caddesi Fotoğrafı Geçmişe Götürdü!
İçeriği Görüntüle

Burada dışlandığımız zamanlar da çok oldu. Yabancı olmak, dili yeterince bilmemek bazı durumlarda insanı daha da zor durumda bırakıyor. Kendinizi anlatamadığınız, anlaşılmadığınızı hissettiğiniz zamanlar yaşadım. Bunlar kolay şeyler değil. Ama her şeye rağmen mücadele etmekten vazgeçmedim.

Elbette sadece kötü insanlarla karşılaşmadım. Çok iyi insanlara da denk geldim. Türk kültürünü gerçekten çok güzel temsil eden, yardımsever, gönlü güzel insanlarla tanıştım. Dostluklar kazandım. Beni anlayan, destek olan insanlar oldu. Bu dostluklar benim için çok değerli. Türkiye’de güzel insanların da olduğunu, insanın nerede olursa olsun iyi insanlarla karşılaşabileceğini gördüm.

Aradan 12 yıl geçti. Artık Türkçe öğrendim, buraya alıştım. Isparta’yı da çok seviyorum. Çocuklarımı büyüttüm, evlendirdim. Kendime güzel bir iş buldum. Artık hayatım çok daha iyi durumda. İlk geldiğim günlerle bugünü karşılaştırdığımda ne kadar yol aldığımı görüyorum.

Tabii ki annemin, babamın ve geride bıraktığım ailemin özlemi hâlâ içimde. Bu hasret benim için hiç bitmedi. Ama onun dışında artık önemli bir sorunum kalmadı. Isparta’da kendimi daha rahat ve huzurlu hissediyorum."

Isparta’da yeni bir hayat kurdu

12 yıl önce üç çocuğuyla birlikte çıktığı yolculukta pek çok zorluğu geride bırakan Sahem Cabbarzade, bugün Isparta’da kurduğu hayatla geçmişteki çaresiz günlerinden uzaklaştı. Çocuklarını evlendiren, iş hayatına atılan ve şehre uyum sağlayan Cabbarzade’nin geriye kalan en büyük özlemi ise İran’da yaşayan anne ve babasına kavuşabilmek.

Muhabir: Tugba SEREL